Nicole Kidman: Annemin öldüğü gece…
Nicole Kidman, annesinin ölüm haberini aldığında Venedik’teydi. Kariyerinin en önemli ödüllerinden biri olan Babygirl filmiyle En İyi Kadın Oyuncu ödülünü almak için sahneye çıkmak üzereydi.
Kidman o anları “Tam sahneye çıkacaktım ki annemin öldüğünü öğrendim. Hemen Venedik’teki odama döndüm, yatağa yattım ve tamamen yıkılmış durumdaydım,” diye anlattı.
O gece yola çıkmaya çalıştı. Gece yarısı bir tekneyle havaalanına ulaşmaya çalıştı:
“Kanaldaki bir tekneye bindiğimi ve gece karanlığında, kelimenin tam anlamıyla havaalanına giden yolu bulmaya çalıştığımı hatırlıyorum. Sonra dönüp düşündüm: ‘Bunu bile yapamıyorum.’”
Sonunda geri döndü ve yatağa uzandı; kaybın yarattığı boşluğu tüm ağırlığıyla hissetti.
“Eşim yanımda değildi. Çocuklarım yoktu. Bir ödül almak için gitmiştim. Çok güzel olması gereken bir olay bu şekilde sona erdi. İşte hayatın zıtlığı bu,” dedi.
Kidman, o geceden sonra kendisiyle ilgili önemli bir şey fark ettiğini söyledi:
“Böyle anlarda ne kadar dayanıklı olduğumu anlıyorum” ve “neredeyse her şeyin üstesinden gelebileceğimi.”
Nicole Kidman, annesi Janelle ile olan bağından sık sık söz etti. Daha önce verdiği bir röportajda şöyle demişti: “Kendi yolunu çizdi ve kızlarının da aynı fırsata sahip olmasını istedi.”
“Annem belki istediği kariyeri elde edemedi, ama kızlarının eşit fırsatlara sahip olması için kararlıydı.”
Janelle’in bu sessiz fedakârlığı, iki kızını da derinden etkiledi. Nicole ve kız kardeşi Antonia, babalarının ölümünden sonra annelerinin yanında olmaya ve ona bakmaya çalıştı. Ancak bu kolay değildi. Kariyerler ve çocuklar arasında aile tek başına her şeyi karşılayamıyordu.
İşte Nicole Kidman’ın doğum ve bakım destekçisi olma isteği de buradan doğdu:
“Annem hayatının son döneminde yalnız hissediyordu ve aile olarak ancak belli bir noktaya kadar destek olabiliyorduk,” diye açıkladı.
“Benim ve kız kardeşimin birçok çocuğu, kariyerleri ve işleri var. Babamız artık yoktu ve annemize bakmak istiyorduk. O zaman düşündüm: Keşke dünyada tarafsız bir şekilde oturup insanlara destek ve teselli sunacak daha fazla insan olsa.”