Kendi kölelerini klonlayan karınca türü

Yıllardır bu türün, kolonilerini hayatta tutabilmek için bir başka tür olan Messor structor’a bağımlı olduğu biliniyordu. Messor ibericus kraliçeleri, Messor structor erkekleriyle çiftleşiyor ve sosyal yapıyı sürdüren kısır hibrit işçiler üretiyordu. Yani, bu “ortak” tür olmadan koloni işlevini yerine getiremiyordu.

Kendi Kendine Klonlama Mucizesi

Ancak yeni bulgular çok daha ileri gidiyor. Bilim insanları, doğal yaşam alanlarından yüzlerce kilometre uzaktaki Messor ibericus kolonilerinin içinde Messor structor örneklerine rastladı. Bu karıncaların oraya nasıl ulaştığı sorusu, araştırmacıları bile şaşırtan bir cevaba ulaştırdı:

Messor ibericus kraliçesi, sadece diğer türün genetik materyalini kullanmakla kalmıyor, aynı zamanda o türü klonlayabiliyor. Kraliçe, hem kendi türünden bireyler hem de Messor structor’un genetik kopyalarını üretiyor. Bu sayede, hibrit kolonilerini ayakta tutmak için gerekli olan biyolojik kaynağı kendi bünyesinde garanti altına almış oluyor.

Genetik “Evcilleştirme”

Bu mekanizma, son derece karmaşık ve zorunlu bir üreme bağımlılığı yaratıyor. Pratikte Messor ibericus, diğer türü genetik olarak “evcilleştiriyor”; yeni koloniler kurduğu her yerde onu yeniden kopyalayarak yayıyor.

Araştırmacılar bu durumu “türler arası zorunlu klonlama” olarak tanımlıyor. Bu keşif, biyolojinin klasik prensiplerinden birini altüst ediyor: Bir türün sadece kendi soyundan gelen yavrular üretebileceği kuralı artık geçerli değil. Burada tek bir kraliçe, iki farklı türe ait üyeler üretebiliyor.

Uzmanlara göre bu, geleneksel bir bölgesel istiladan ziyade, daha önce hiç görülmemiş bir evrimsel strateji. Hayvan üremesi ve türler arasındaki sınırlar hakkındaki anlayışımızı yeniden sorgulatan bu keşif, kelimenin tam anlamıyla “evrimin el kitabını” yeniden yazıyor.