Almanya’da sağ popülizmin yükselişi ve parlamento dışı muhalefetin krizi

Almanya’da sağ popülizmin yükselişi ve parlamento dışı muhalefetin krizi

SONUÇ VE POLİTİK PERSPEKTİF

Almanya’da sağ popülizmin yükselişi, parlamento dışı muhalefetin ideolojik ve sınıfsal çözülmesinden bağımsız düşünülemez. Neoliberal hegemonya altında sosyal demokrat ve yeşil siyasetin yarattığı temsil boşluğu, sınıf temelli bir alternatifle doldurulamadığı ölçüde, bu boşluk sağ popülist ve faşizan hareketler tarafından işgal edilmiştir. Bu süreç, faşizmin bireysel sapkınlıklar ya da marjinal ideolojilerden ibaret olmadığını; aksine kapitalizmin kriz koşullarında yeniden üretilen bir siyasal biçim olduğunu bir kez daha göstermektedir.

Bu nedenle anti-faşist mücadelenin gerçek gücü, yalnızca faşizme karşı etik bir tutum almakta değil; kapitalizmin yapısal krizlerine karşı sınıf temelli, enternasyonalist ve uzun vadeli bir siyasal hat kurabilmesinde yatmaktadır. Sınıf mücadelesiyle bağ kurmayan bir anti-faşizm, sembolik protestoların ötesine geçemezken; göçmen işçileri merkezine almayan bir sınıf siyaseti de parçalı ve eksik kalmaya mahkûmdur.

Son kertede, göçmen işçilerle birleşmeyen bir sınıf mücadelesi eksik; sınıf mücadelesine bağlanmayan bir anti-faşizm ise etkisizdir. Parlamento dışı muhalefetin yeniden inşası, ancak bu iki hattın—anti-faşist mücadele ile sınıf siyasetinin—organik bir bütünlük içinde ele alınmasıyla mümkün olacaktır. Bu bütünlük, yalnızca Almanya’da sağ popülizmin geriletilmesi için değil; aynı zamanda emekçi sınıfların siyasal özne olarak yeniden sahneye çıkabilmesi için tarihsel bir zorunluluk olarak karşımızda durmaktadır.

KAYNAKÇA:

Marx, K. (1867). Das Kapital. Kritik der politischen Ökonomie, Band I. Hamburg: Verlag von Otto Meissner.

Marx, K., & Engels, F. (1848). Manifest der Kommunistischen Partei. Berlin: Dietz Verlag, 1978.

Hobsbawm, E. (1994). Das Zeitalter der Extreme: Das kurze 20. Jahrhundert 1914–1991. Berlin: Deutscher Taschenbuch Verlag.

Laclau, E., & Mouffe, C. (1985). Hegemonie und sozialistische Strategie. Hamburg: Argument Verlag.

Brenner, N., & Theodore, N. (2002). Cities and the geographies of “actually existing neoliberalism”. Antipode, 34(3), 349–379.

Klausen, J. (1997). Die Grünen in Deutschland: Von den Basisbewegungen zur Regierungspartei. München: Westview Press.

Karakayali, S. (2012). Transnationale Migranten und Arbeitsmobilisierung in Deutschland. Journal für Ethnische und Migrationsstudien, 38(9), 1403–1418.

Müller, H. (2010). Arbeitskämpfe und MigrantInnen in der Bundesrepublik Deutschland. Berlin: Rosa-Luxemburg-Stiftung.

Andersen, R., & Hansen, P. (2005). Antifaschismus und soziale Bewegungen in Deutschland. Europäische Zeitschrift für Sozialtheorie, 8(4), 451–470.